Seydişehir ‘de Yapılacak Şeyler – Kuğulupark

Seydişehir; Konyamıza bağlı bir ilçe. Merkeze 1-1,5 saat uzaklıkta. Konya’dan şehirlerarası otobüslerle veya dolmuş tarzı araçlarla ulaşım mümkün. Bilet fiyatları 15 tl’ydi ben gittiğimde (Ağustos 2018).

Neden Seydişehir diye düşündüğümde aklıma pek bir şey gelmemişti ne yalan söyleyeyim gitmeden önce. Ama sadece iki yerle tüm günümü bitirebildim. Sabah erkenden Konya’dan otobüse bindim, kahvaltıyı meşhur Kuğulu Park’ta yaparım diye plan yapıyordum. Öyle de yaptım.

Kuğulu Park Konyamızın suya olan hasretini gidermek için yapılmışçasına güzel bir yer. Sıradan bir parktır diye düşünerek gittim ama baya baya hem vakit geçirdim, hem de çok severek eğlenerek geçirdim bu vakti. Pazar günü olduğu için tıklım tıklım doluydu daha sabah saatlerinden. Mangalını, piknik malzemelerini alan buraya koşmuştu. Etrafı dağlarla çevrili, acayip şirin göletiyle Kuğulu Park’ta bulunduğum için gerçekten çok çok mutlu oldum. Kahvaltıda normalde bir tostla doyan birisiyim, hiç öyle değişik şeyler aramam aslında ama nedense (hava mı çarptı bilmiyorum 😀 ) serpme kahvaltı yapasım geldi. Kişi başı 20 tl olan serpme kahvaltıdan aldım, dağ ve yeşil manzarası izleyerek nefis kahvaltılıklarımdan yedim.

Daha sonra planım park bisikletine binmekti aslında ama ilgimi çeken bir yazıyla planımı değiştirdim!
Yürüme yolu yapılmış bir dağ!
Hem de vahşi hayvan çıkabilir tabelası bulunuyor!
Hmmmm Bir Gülbin başka ne isterdi diyerek hemen hiç düşünmeden yürümeye başladım yukarılara doğru. Yol gittikçe dikleşiyor, etraf gittikçe ıssızlaşıyordu sanki. Hayır bunu düşünen belediye neden zirveye ilginç bir şey koymamıştı ki?!

Çıkıyorum çıkıyorum bitmiyor, ne bir yön ne görmeye değer bir şey vardı. Ortalara doğru su akan bir çeşmeye denk geldim, suyu buz gibiydi harikaydı! Aşağıya doğru inen kardeşlerimize yukarıda ne olduğunu sordum ilgi çekici olmayan boş bir mağara olduğunu söylediler. Ben de otobüsüme çok kalmadığını farkederek aşağıya doğru inmeye başladım. (Otobüs durağına nasıl döneceğim ayrı bir yazı olmalı diye düşünüp ayrı yazdım).

Manzara beni çok etkilemişti. Fotoğraflardan da göreceğiniz gibi insanın içi açılıyor be! Bayıla bayıla çıkıp, indim. Fotoğraf çekindim. Ailece çıkanlar, sevgilileriyle çıkanlar, oturup erik dalı gevrektir dinleyenler derken baya hareketli bir yürüyüş oldu. Yalnız nefes egzersizlerime devam etmem gerekiyor onu anladım! Yolun başında nefes nefese kalmaya başladım resmen! Yokuş çıkmayı ne zaman öğreneceğim bilmiyorum!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir